esbâb


esbâb
(A.)
[ بﺎﺒﺱا ]
sebepler.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • ESBAB — (Sebeb. C.) Sebebler. Bir şeye vâsıta olanlar. Sebeb olanlar. (Evet, izzet ve azamet ister ki; esbab, perdedar ı dest i kudret ola aklın nazarında. Tevhid ve Celâl ister ki; esbab, ellerini çeksinler te sir i hakikiden. M. N.)(Cenab ı Hak,… …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • esbab — yıkanacak çamaşırlar, sebep …   Beypazari ağzindan sözcükler

  • ESBAB-I MUHAFFİFE — (Esbâb ı mazeret) Yapılan bir cürmün ve kabahatın cezasını hafifletici sebebler …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • ESBAB-I MÜŞEDDİDE — Kuvvetlendiren, artıran sebepler. Cezâ hukukunda; cezâyı ağırlaştıran kanuni veya takdiri sebepler. (Esbâb ı muhaffifenin zıddıdır …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • esbâb -ı mûcibe — [ ﻪﺒﺝﻮﻡ بﺎﺒﺱا ] gerekçe, gerekçeler …   Osmanli Türkçesİ sözlüğü

  • esbâb -ı mücbire — [ ﻩﺮﺒﺠﻡ بﺎﺒﺱا ] zorlayıcı sebepler …   Osmanli Türkçesİ sözlüğü

  • esbâb -ı zarûriyye — [ ﻪیروﺮﺽ بﺎﺒﺱا ] zorunlu sebepler …   Osmanli Türkçesİ sözlüğü

  • ESBAB-I FESHİYYE — Huk: Bir i lâmın istinaf suretiyle bozulmasını icabettiren sebepler …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • ESBAB-I HAKİKİYE — Gerçek sebepler, hakiki sebepler …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • ESBAB-I MÛCİBE — Gerektiren sebebler. İcab eden sebepler …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük